КЕРЛЕ


КЕРЛЕ
, Якоб ван, нидерландский контрапунктист, родился в Иперне, был регентом хора и каноником в Камбрэ, затем поступил на службу к кардиналу-князю-епископу Аугсбургскому, Отто фон Трухзесу (1562–75) и ум. около 1583. Сохранились следующие произведения К.: "Sex missae" (4–5-глсныя, 1562); "Sex missae 4 et 5 voc. et Те Deum" (1576); "Quatuor missae" (вместе с Te Deum, 1583); сборник 5–6-глсных мотетов (1571); "Moduli sacri" (5–6-глсн. вместе с Cantio contra Turcas", 1572); "Motetti а 2, 4 е 5 voci et Te Deum laudamus а 6 voci" (1573); "Mutetae 5 e 6 voc." (1575); "Sacrae cantiones" (5–6-глсные мотеты и др., 1575); сборник 4-глсных мадригалов (1570); первая глава из "Trionfo d'amore" Петрарки (5-глсн., 1570); "Gebete für den guten Ausgang des Tridentiner Konzils" (1569) и хвалебная песнь в честь Мельх. Линкена (6-глсн., 1574). Две мессы К. – хранятся в рукописи в мюнхен. библиотеке.

Музыкальный словарь Римана. - Москва, Лейпциг. . 1904.

Смотреть что такое "КЕРЛЕ" в других словарях:

  • Керле — Коммуна Кёрле Körle Герб …   Википедия

  • керле — ет. Таудың басына қарай қиғаштай жүру, кермен жүру. Бұлар тауды к е р л е п, өрлей түскен сайын қараша қарының ызғары ұлғая бастады (Лен. жас, 23. 11. 1977, 3) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • айғақкерле — ет. Айғақкер болу, дәлелдеу. Патша лезде құсын танып, түнеріп, Үнсіз қалды зілман ойға тіреліп. Көңіліндегі аспас қапас тасқынды А й ғ а қ к е р л е п жанарына жас тұнды (М. Шаханов, Мәңгүрт., 92) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • кер — (КЕРЛЕ) (КЕРЛӘНҮ) (КЕРСЕЗ) (КЕРСЕЗЛЕК) – 1. Юылган яки юылырга тиешле киемнәр яки башка тукыма әйберләр 2. Пычрак, тап. күч. Начарлык, начар як (күңелдәге, намустагы) …   Татар теленең аңлатмалы сүзлеге

  • керлет — керле етістігінен жасалған өзгелік етіс …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • керлеу — керле етістігінің қимыл атауы …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • ГИМН — [лат. hymnus; от греч. ὕμνος песнь]: 1. Обобщающее название различных литургических песнопений христ. авторов см. ст. Гимнография. 2. В зап. христ. традиции литургическое строфическое песнопение в куплетной форме со строго метризованным или,… …   Православная энциклопедия

  • агу — I. и. 1. Тере органнарны зарарлый, үтерә торган матдә 2. күч. Күңелне яралый, әрнетә торган нәрсә, мәкерле явызлык, зәһәрлек. с. Явыз, мәкерле, зәһәр агу телле кеше. АГУ ҮЛӘНЕ – Түндербаш. II. АГУ – ф. 1. Берәр юнәлештә агым булып хәрәкәт итү.… …   Татар теленең аңлатмалы сүзлеге

  • кара — I. с. 1. Корым, күмер төсендәге яки шуңа охшаш, охшатылган төс 2. Караңгы, куе (урман тур.) 3. Пычрак, керле, юылмаган 4. Аерым осталык сорамый торган (авыр, пычрак эшкә карата) 5. Гади халык арасыннан чыккан, укымаган, надан 6. күч. Фаҗигале,… …   Татар теленең аңлатмалы сүзлеге

  • шайтани — с. Шайтанга хас, шайтан кебек. ШАЙТАНИ КӨЛҮ – Явыз, мәкерле, мыскыллы көлү. ШАЙТАНИ КӨНЧЕЛЕК – Мәкерле, явыз көнләшү, начарлык теләү хисе. ШАЙТАНИ ТЫНЫЧЛЫК – Тулы тынычлык, салкын канлылык …   Татар теленең аңлатмалы сүзлеге